aplacar: coniugazione dei verbi spagnolo-portoghese

Infinito: aplacar (Coniugazione verbo)

Indicativo presente

Presente (Indicativo)
eu abrando
tu abrandas

él/ella aplaca

ele/ela abranda

nosotros/nosotras aplacamos

nós abrandamos

vosotros/vosotras aplacáis

vós abrandais

ellos/ellas aplacan

eles/elas abrandam

Indicativo pretérito imperfecto

Pretérito Imperfeito (Indicativo)
eu abrandava
tu abrandavas

él/ella aplacaba

ele/ela abrandava

nosotros/nosotras aplacábamos

nós abrandávamos

vosotros/vosotras aplacabais

vós abrandáveis

ellos/ellas aplacaban

eles/elas abrandavam

Indicativo pretérito perfecto simple

Pretérito Perfeito (Indicativo)
eu abrandei
tu abrandaste

él/ella aplacó

ele/ela abrandou

nosotros/nosotras aplacamos

nós abrandamos

vosotros/vosotras aplacasteis

vós abrandastes

ellos/ellas aplacaron

eles/elas abrandaram

Indicativo futuro

Futuro do Presente (simples) (Indicativo)
eu abrandarei
tu abrandarás

él/ella aplacará

ele/ela abrandará

nosotros/nosotras aplacaremos

nós abrandaremos

vosotros/vosotras aplacaréis

vós abrandareis

ellos/ellas aplacarán

eles/elas abrandarão

Indicativo pretérito perfecto compuesto

Futuro do Presente (composto) (Indicativo)
eu terei abrandado
tu terás abrandado

él/ella ha aplacado

ele/ela terá abrandado

nosotros/nosotras hemos aplacado

nós teremos abrandado

vosotros/vosotras habéis aplacado

vós tereis abrandado

ellos/ellas han aplacado

eles/elas terão abrandado

Indicativo pretérito pluscuamperfecto

Pretérito Imperfeito (Indicativo)
eu abrandava
tu abrandavas
ele/ela abrandava

nosotros/nosotras habíamos aplacado

nós abrandávamos

vosotros/vosotras habíais aplacado

vós abrandáveis

ellos/ellas habían aplacado

eles/elas abrandavam

Indicativo pretérito pluscuamperfecto

Pretérito Mais-Que-Perfeito (Indicativo)
eu abrandara
tu abrandaras
ele/ela abrandara

nosotros/nosotras habíamos aplacado

nós abrandáramos

vosotros/vosotras habíais aplacado

vós abrandáreis

ellos/ellas habían aplacado

eles/elas abrandaram

Indicativo pretérito anterior

Pretérito Perfeito (Indicativo)
eu abrandei
tu abrandaste

él/ella hubo aplacado

ele/ela abrandou

nosotros/nosotras hubimos aplacado

nós abrandamos

vosotros/vosotras hubisteis aplacado

vós abrandastes

ellos/ellas hubieron aplacado

eles/elas abrandaram

Indicativo pretérito anterior

Pretérito Mais-Que-Perfeito (Indicativo)
eu abrandara
tu abrandaras

él/ella hubo aplacado

ele/ela abrandara

nosotros/nosotras hubimos aplacado

nós abrandáramos

vosotros/vosotras hubisteis aplacado

vós abrandáreis

ellos/ellas hubieron aplacado

eles/elas abrandaram

Indicativo futuro perfecto

Futuro do Presente (composto) (Indicativo)
eu terei abrandado
tu terás abrandado
ele/ela terá abrandado

nosotros/nosotras habremos aplacado

nós teremos abrandado

vosotros/vosotras habréis aplacado

vós tereis abrandado

ellos/ellas habrán aplacado

eles/elas terão abrandado

Condicional simple

Futuro do Pretérito (Indicativo)
eu abrandaria
tu abrandarias

él/ella aplacaría

ele/ela abrandaria

nosotros/nosotras aplacaríamos

nós abrandaríamos

vosotros/vosotras aplacaríais

vós abrandaríeis

ellos/ellas aplacarían

eles/elas abrandariam

Condicional compuesto

Pretérito Imperfeito (Subjuntivo)
eu abrandasse
tu abrandasses
ele/ela abrandasse

nosotros/nosotras habríamos aplacado

nós abrandássemos

vosotros/vosotras habríais aplacado

vós abrandásseis

ellos/ellas habrían aplacado

eles/elas abrandassem

Subjuntivo presente

Presente (Subjuntivo)
eu abrande
tu abrandes

él/ella aplaque

ele/ela abrande

nosotros/nosotras aplaquemos

nós abrandemos

vosotros/vosotras aplaquéis

vós abrandeis

ellos/ellas aplaquen

eles/elas abrandem

Subjuntivo pretérito imperfecto 1

Pretérito Imperfeito (Subjuntivo)
eu abrandasse
tu abrandasses

él/ella aplacara

ele/ela abrandasse

nosotros/nosotras aplacáramos

nós abrandássemos

vosotros/vosotras aplacarais

vós abrandásseis

ellos/ellas aplacaran

eles/elas abrandassem

Subjuntivo pretérito imperfecto 2

Pretérito Imperfeito (Subjuntivo)
eu abrandasse
tu abrandasses

él/ella aplacase

ele/ela abrandasse

nosotros/nosotras aplacásemos

nós abrandássemos

vosotros/vosotras aplacaseis

vós abrandásseis

ellos/ellas aplacasen

eles/elas abrandassem

Subjuntivo futuro

Futuro (Subjuntivo)
eu abrandar
tu abrandares

él/ella aplacare

ele/ela abrandar

nosotros/nosotras aplacáremos

nós abrandarmos

vosotros/vosotras aplacareis

vós abrandardes

ellos/ellas aplacaren

eles/elas abrandarem

Subjuntivo pretérito perfecto

Presente (Subjuntivo)
eu abrande
tu abrandes

él/ella haya aplacado

ele/ela abrande

nosotros/nosotras hayamos aplacado

nós abrandemos

vosotros/vosotras hayáis aplacado

vós abrandeis

ellos/ellas hayan aplacado

eles/elas abrandem

Subjuntivo pretérito pluscuamperfecto 1

Futuro (composto) (Subjuntivo)
eu tiver abrandado
tu tiveres abrandado
ele/ela tiver abrandado

nosotros/nosotras hubiéramos aplacado

nós tivermos abrandado

vosotros/vosotras hubierais aplacado

vós tiverdes abrandado

ellos/ellas hubieran aplacado

eles/elas tiverem abrandado

Subjuntivo pretérito pluscuamperfecto 2

Futuro (composto) (Subjuntivo)
eu tiver abrandado
tu tiveres abrandado
ele/ela tiver abrandado

nosotros/nosotras hubiésemos aplacado

nós tivermos abrandado

vosotros/vosotras hubieseis aplacado

vós tiverdes abrandado

ellos/ellas hubiesen aplacado

eles/elas tiverem abrandado

Subjuntivo futuro perfecto

Futuro (composto) (Subjuntivo)
eu tiver abrandado
tu tiveres abrandado
ele/ela tiver abrandado

nosotros/nosotras hubiéremos aplacado

nós tivermos abrandado

vosotros/vosotras hubiereis aplacado

vós tiverdes abrandado

ellos/ellas hubieren aplacado

eles/elas tiverem abrandado

Imperativo

Imperativo

aplaca

tu abranda

él/ella aplaque

ele/ela abrande

nosotros/nosotras aplaquemos

nós abrandemos

vosotros/vosotras aplacad

vós abrandai

ellos/ellas aplaquen

eles/elas abrandem

Gerundio

Gerúndio
abrandando

Participio

Particípio
abrandado